Σάββατο, 24 Ιουνίου 2017

ΜΕΤΑ-ΟΤΑ για πρόταση υπουργού Εσωτερικών: ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ κ. ΣΚΟΥΡΛΕΤΗ ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΘΑ ΠΑΡΟΥΜΕ


Από τον «ξαφνικό θάνατο», την άμεση απόλυση των συμβασιούχων και τις δίμηνες συμβάσεις, με τον αποφασιστικό μας αγώνα, τη μαζική συμμετοχή στις καταλήψεις και τα συλλαλητήρια, φαίνεται ότι υπάρχουν και άλλες λύσεις, όπως αυτή που κατέθεσε σήμερα στην ΠΟΕ-ΟΤΑ η κυβέρνηση, με τη διαφορά ότι και αυτή η λύση παραπέμπει το πρόβλημα στους δήμους και προσπαθεί να ξεφύγει από τη δύσκολη θέση που βρίσκεται σήμερα, για να εκτονώσει την κατάσταση και να οδηγήσει έναν μαζικό και δυναμικό αγώνα στο αδιέξοδο και την ήττα.

Η κυβέρνηση αντί να προχωρήσει στην άμεση μετατροπή όλων των συμβάσεων σε αορίστου χρόνου, τη μοναδική καθαρή και συνταγματικά συμβατή λύση, προωθεί ρύθμιση που μετατρέπει σε μπαλάκι πινγκ πονγκ  τους εργαζόμενους μεταξύ Κυβέρνησης και Δημάρχων, δεν διασφαλίζει τη σύσταση μόνιμων θέσεων εργασίας και κυρίως την παραμονή των 10.000 εργαζομένων που είναι σήμερα στην εργασία.

Μια εικόνα από το μέλλον, που με σιγουριά μπορούμε να σκιαγραφήσουμε από σήμερα, θα είναι ο καβγάς Κυβέρνησης – Δημάρχων για το ποιος ευθύνεται για την απόλυση όλων των σημερινών συμβασιούχων με τους εργαζόμενους τα θύματα ενός παρατεταμένου δράματος.

Τώρα είναι η κατάλληλη στιγμή να νικήσουμε και να διασφαλίσουμε όλες τις θέσεις εργασίας,  γι’ αυτό πρέπει να συνεχίσουμε πιο αποφασιστικά τις κινητοποιήσεις, όπως έχουν αποφασιστεί ομόφωνα από την ΕΕ της ΠΟΕ-ΟΤΑ.

Ο αγώνας αυτός όμως είναι αναγκαίο να πάρει ευρύτερα χαρακτηριστικά και να συμπαραταχθεί το σύνολο της Εργατικής Τάξης, κατανοώντας ότι μια μικρή νίκη στους ΟΤΑ θα αποτελέσει ένα μεγάλο ρήγμα στις νεοφιλελεύθερες πολιτικές που έχουν κάνει λάστιχο τις εργασιακές σχέσεις και έχουν οδηγήσει στο περιθώριο, την ανεργία και την απώλεια της αξιοπρέπειας εκατομμυρίων εργαζομένων στη χώρα μας.

Η Πέμπτη 29 Ιούνη ημέρα 24ωρης απεργίας στους ΟΤΑ πρέπει να γενικευτεί και να μετεξελιχθεί σε γενική πανεργατική απεργία με  αποφάσεις των συνδικάτων σε ιδιωτικό και δημόσιο τομέα.

Έχοντας λοιπόν από τη μια το σκεπτικό του Ελεγκτικού Συνεδρίου, που συνηγορεί ότι οι 10.000 συμβασιούχοι καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες και δεν μπορεί να εργάζονται με συμβάσεις ορισμένου χρόνου και από την άλλη το άρθρο 103 του Συντάγματος που απαγορεύει τη μετατροπή συμβάσεων που συνάπτονται με την κάλυψη πρόσκαιρων αναγκών σε αορίστου χρόνου, συνάγεται το συμπέρασμα ότι αντισυνταγματική είναι η συνέχιση της σημερινής κατάστασης και συνταγματικά συμβατή είναι η μετατροπή όλων των συμβάσεων σε αορίστου χρόνου.

Δεν μπορεί η σημερινή κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, ακριβώς όπως και οι προηγούμενες της ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, να έχουν κουρελιάσει το σύνταγμα σ’ όλα του άρθρα και στη μόνη νομοθετική ρύθμιση, για τη μετατροπή δηλ. όλων των συμβάσεων σε αορίστου χρόνου, που είναι συμβατή με το Σύνταγμα, αλλά ασύμβατη με τις μνημονιακές πολιτικές, να κρύβεται όλο το μνημονιακό πολιτικό μπλοκ πίσω από το Σύνταγμα για να υπερασπίσει τα ιερά και τα όσια του κεφαλαίου που είναι η φτηνή και ελαστική εργασία χωρίς δικαιώματα.

ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ  ΜΕΧΡΙ ΤΗΝ ΤΕΛΙΚΗ ΔΙΚΑΙΩΣΗ


ΜΕΤΑ-ΟΤΑ 24/6/2017

Διαβάστε Περισσότερα »

Η δεξιά στροφή ΣΥΡΙΖΑ ολοκληρώθηκε. Εμφανίστηκαν οι πρώτοι οπαδοί που απαιτούν επιστράτευση των απεργών στην καθαριότητα

Η δεξιά στροφή ΣΥΡΙΖΑ ολοκληρώθηκε. Εμφανίστηκαν οι πρώτοι οπαδοί που απαιτούν επιστράτευση των απεργών στην καθαριότητα

Η κυρία φανατικός οπαδός του ΣΥΡΙΖΑ, μας έγραφε πριν λίγα λεπτά:


Επιστράτευση εδώ και τώρα, ζητά το οικόσιτο του ΣΥΡΙΖΑ, όταν πριν το 2015 μαζί μας καταδίκαζε κάθε κατασταλτική πράξη ενάντια σε εργαζόμενο, συνταξιούχο και άνεργο!

Η εξουσία είναι γλυκιά, αλλά ενίοτε γίνεται αηδιαστική!

Διαβάστε Περισσότερα »

Κάπα Research: Προβάδισμα 7 μονάδων διατηρεί η ΝΔ


Σταθερό προβάδισμα επτά ποσοστιαίων μονάδων διατηρεί η Νέα Δημοκρατία έναντι του ΣΥΡΙΖΑ, σύμφωνα με δημοσκόπηση της Κάπα Research για το Βήμα της Κυριακής.

Συγκεκριμένα, ο ΣΥΡΙΖΑ συγκεντρώνει ποσοστό 16,2% στην πρόθεση ψήφου και η ΝΔ 23,2%. Με την αναγωγή στην αδιευκρίνιστη ψήφο, η οποία είναι στο 27%, η διαφορά φτάνει στις 9,6 μονάδες: 31,8% για τη ΝΔ και 22,2% για τον ΣΥΡΙΖΑ.

Η εικόνα της πρόθεσης ψήφου για τα υπόλοιπα κόμματα είναι η εξής: Χρυσή Αυγή 6,6%, ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ 6,4%, ΚΚΕ 6,1%, Ποτάμι 1,6%, ΑΝΕΛ 2,6%, Ένωση Κεντρώων 2,3%, Λαϊκή Ενότητα 1,1%, ΑΝΤΑΡΣΥΑ 1,2%, Πλεύση Ελευθερίας 1,6%.

Τα ποιοτικά στοιχεία της έρευνας της Κάπα Reasearch δείχνουν ότι οι πολίτες κατασταλάζουν στις προτεραιότητες που θέτουν τα επόμενα χρόνια, οι οποίες ελάχιστα ταυτίζονται με τα προγράμματα των κομμάτων.

Η λύση που αναζητούν όμως είναι πολιτική, στο πλαίσιο του δημοκρατικού πολιτεύματος και της Ευρωπαϊκής Ενωσης, και όχι ακραία και εξωθεσμική. Αυτά που θέλουν είναι ανάπτυξη, δουλειές, πολιτική σταθερότητα, επιστροφή των παιδιών τους από το εξωτερικό.


Διαβάστε Περισσότερα »

Η Ρωσία κατέρριψε το αμερικάνικο RW-4 Global Hawk ως ”εκδίκηση” για την κατάρριψη από ΗΠΑ του συριακού Su-22


Η κατάρριψη του Αμεριανικού RW-4 Global Hawk συνδέεται τόσο με την κατάρριψη του συριακού Su-22 στις 18 Ιουνίου όσο και με τη δραστηριότητα των κουρδικών δυνάμεων στη Συρία
Περισσότερα στοιχεία έρχονται στο φως της δημοσιότητας αναφορικά με την κατάρριψη στις 22 Ιουνίου αμερικανικού UAV από ρωσικό Α/Α σύστημα S-300V4 στην Συρία.
Η υπόθεση που ξετυλίγεται σχετίζεται με την κατάρριψη στις 18 Ιουνίου του συριακού Su-22 από αμερικανικό F/A-18E της VFA87 Μοίρας του Ναυτικού. Οι Ρώσοι ουσιαστικά πήραν μια ”εκδίκηση” για την κίνηση αυτή των Αμερικανών.
Όπως είχαμε αναφέρει σχετικά εδώ, η ρωσική Αεράμυνα εντόπισε στις 22 Ιουνίου το «μόνιμο» RQ-4 που πετούσε δυτικά του Ευφράτη και αμέσως to κατέρριψαν με βλήμα του συστήματος S-300V4.
Το αεροσκάφος δεν εκτελούσε πτήση αναγνώρισης, ήταν απλώς η εναέρια πλατφόρμα επαφής του SDF με την αμερικανική κεντρική Διοίκηση.
Και μια ενδιαφέρουσα λεπτομέρεια. Πως θα δικαιολογούσαν οι ΗΠΑ την απώλεια του RQ-4. Ως δια μαγείας ένα Global Hawk κατέπεσε και συνετρίβει την ίδια ημέρα στην… Καλιφόρνια. Επειδή τα… βλήματα του S-300 δεν φτάνουν μέχρι εκεί το ατύχημα του RQ-4 ήταν η «βιτρίνα» πίσω απ την οποία καλύφθηκε η απώλειά του στη Συρία.
Πως το δικαιολόγησαν την εκτόξευση του βλήματος οι Ρώσοι; Ότι εκείνη ακριβώς την ημέρα πραγματοποιούσαν άσκηση Αεράμυνας με τη συμμετοχή Su-30SM και των S-300.
Όπως αναφέρουν μαρτυρίες οι Ρώσοι εκτόξευσαν ένα βλήμα προς τα δυτικά εναντίον στόχου με επιτυχία, ενώ μαχητικά Su-30SM πραγματοποιούσαν περιπολία πάνω από την θαλάσσια περιοχή πλησίον της πόλης και ασκούνται σε αποστολές αεράμυνας.
Με λίγα λόγια την ίδια ακριβώς hμερα η ρωσική Αεράμυνα εκτόξευσε ένα και μόνο βλήμα κατά τη διάρκεια ασκήσεων στη Συρία και η USAF έχασε από «ατύχημα» ένα RQ-4 στην … Καλιφόρνια.
Είναι η ειδική «γλώσσα» που χρησιμοποιούν οι υπερδυνάμεις μεταξύ τους.
Ήταν μια απάντηση, σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα της Ρωσίας προς τις ΗΠΑ ότι στη Συρία υπάρχουν πλέον «ζώνες» οι οποίες δεν παραβιάζονται για κανένα λόγο.
iskra.gr

Διαβάστε Περισσότερα »

Μνημείο κοροϊδίας η πρόταση Σκουρλέτη προς τους εργαζόμενους. Συνεχίζεται πιο δυναμικά ο αγώνας


Μόνο ως μνημείο εμπαιγμού και κίνηση αυτοεξευτελισμού της κυβέρνησης μπορεί να χαρακτηρισθεί η νομοθετική πρόταση της προς την ΠΟΕΟΤΑ, η οποία δόθηκε προς την αντιπροσωπεία της τελευταίας κατά την μεσημεριανή συνάντηση της με τον ΠάνοΣκουρλέτη.
Η πρόταση της κυβέρνησης που αφορά την τέλεση διαγωνισμού από το ΑΣΕΠ για την πρόσληψη τακτικού προσωπικού καθαριότητας, του οποίου το αριθμητικό ύψος θα εισηγηθεί ο κάθε Δήμος, αφήνει εκτεθειμένους και ξεκρέμαστους του χιλιάδες συμβασιούχους εργαζόμενους στην καθαριότητα των ΟΤΑ.
Κι αυτό διότι, η κυβερνητική πρόταση δεν εγγυάται ότι καλύπτει αριθμητικά την πρόσληψη ως τακτικού προσωπικού όλων των σημερινών συμβασιούχων και το κυριότερο δεν λαμβάνει καμιά μέριμνα για να τύχουν προτεραιότητας στις προσλήψεις του διαγωνισμού του ΑΣΕΠ, ή με οποιοδήποτε άλλο τρόπο, οι νυν εργαζόμενοι.
Όλα δείχνουν ότι μετά τον ευτελή κυβερνητικό ελιγμό που αποσκοπεί στο να ρίξει στάχτηστα μάτια των εργαζομένων, οι εργαζόμενοι στους ΟΤΑ θα συνεχίσουν πιο ενωτικά και δυναμικά τον αγώνα τους μέχρι την τελική νίκη.
Δεν είναι δυνατόν, τα λάθη, τις πελατειακές λογικές και τις αθλιότητες των εκάστοτε κυβερνώντων να τις πληρώνουν μεροκαματιάρηδες που δεν φταίνε σε τίποτα.
Οι εργαζόμενοι συνολικά στους Δήμους και ιδιαίτερα οι συμβασιούχοι, βρίσκονται σήμερα με την ενότητα και τον αγώνα τους σε πλεονεκτική θέση και σε μειονεκτική θέση βρίσκεται η κυβέρνηση.
Γι’ αυτό και οι εργαζόμενοι στους ΟΤΑ πρέπει τώρα να επιμείνουν και να μην σταματήσουν τον αγώνα τους, αν δεν καταγάγουν μια καθαρή νίκη.
Α.Ρ
ΣΧΟΛΙΟ ΓΙΑ ΤΟΝ ΙΔΙΩΤΙΚΟ ΤΟΜΕΑ
Y.ΓΕίναι αρκετοί εκείνοι οι κύκλοι οι οποίοι απέναντι στον αγώνα των συμβασιούχων των Δήμων για συμβάσεις αορίστου χρόνου, αντιπαραθέτουν τα χάλια των εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα, οι οποίοι δουλεύουν κάτω από συνθήκες ζούγκλας και μεσαίωνα, χωρίς να μπορούν να διανοηθούν μια σταθερή σχέση εργασίας.
Η τραγική θέση των εργαζομένων και πρώτα απ’ όλα των ανέργων στον ιδιωτικό τομέα δεν τίθεται υπό συζήτηση.
Είναι λάθος, όμως, η αντιπαράθεση ανάμεσα στον ιδιωτικό και δημόσιο τομέα.
Αν στον ιδιωτικό τομέα κυριαρχεί ο εργασιακός μεσαίωνας, δεν θα πρέπει να περιέλθουν σε αυτήν την τραγική θέση και οι εργαζόμενοι στον στενό και ευρύτερο δημόσιο τομέα και πολύ περισσότερο να απολυθούν οι συμβασιούχοι στους Δήμους.
Αντίθετα, αυτό που θα έπρεπε να γίνει, είναι να αναβαθμιστούν οι εργασιακές σχέσεις και οι αμοιβές στον ιδιωτικό χώρο.
Αυτή. όμως, η αναβάθμιση απαιτεί ένα νέο προοδευτικό πολιτικό περιβάλλον, που μόνο με μια μεγάλη ανατροπή μπορεί να διασφαλισθεί, μια αναζωογόνηση της συμμετοχής και του συνδικαλιστικού κινήματος συνολικά, στον ιδιωτικό και τον δημόσιο τομέα και κυρίως μια έμπρακτη αλληλέγγυα στάση των εργαζομένων στο δημόσιο τομέα προς τους εργαζόμενους και τους ανέργους στον ιδιωτικό τομέα.
Όλα τούτα και άλλα πολλά, αποτελούν τη μεγάλη σύγχρονη πρόκληση, την οποία πρέπει να συνειδητοποιήσουν και να αντιμετωπίσουν οι δυνάμεις της σύγχρονης Αριστεράς, που θέλει να έχει μέλλον και να ανοίξει νέους ορίζοντες στην κοινωνία.
iskra.gr

Διαβάστε Περισσότερα »

Με τους σκουπιδιάρηδες ή με τα σκουπίδια;



O αγώνας που δίνουν οι συμβασιούχοι είναι αγώνας όλων μας.

Ενάντια στην πολιτική που αντιμετωπίζει τον άνθρωπο σαν σκουπίδι. Που ρίχνει τα εργασιακά  δικαιώματά του στα σκουπίδια. Αυτή η πολιτική είναι που έχει γεμίσει με σκουπίδια τους δρόμους.

Η πολιτική που κόβει μισθούς, που κόβει συντάξεις, που έχει θρυμματίσει την ελπίδα, που έχει κόψει το γέλιο, είναι η ίδια πολιτική που τώρα θέλει να μας κόψει και την ανάσα από τη μπόχα των σκουπιδιών.   

Η μετατροπή του δικαιώματος στη δουλειά σε εργαλείο ψηφοθηρίας, η ομηρεία των σύγχρονων μισθωτών σκλάβων στα σκλαβοπάζαρα του ιδιώτη ή «δημόσιου» εργοδότη, η μισή ζωή της ημιαπασχόλησης, η υπαγωγή της μόνιμης και διαρκούς ανάγκης της επιβίωσης σε καθεστώς «ορισμένου χρόνου» δουλείας, μας αφορά όλους.

Φτάνουν στο σημείο να κρύβονται πίσω από «αντισυνταγματικότητες» αυτοί που γράφουν στα παλιά τους τα παπούτσια δικαστικές αποφάσεις όταν αυτές κρίνουν αντισυνταγματικό τον ΕΝΦΙΑ ή τις περικοπές στις συντάξεις. Αυτοί, τώρα, κόπτονται για το Σύνταγμα και την εφαρμογή του. Βλέπετε ταξικές δεν είναι μόνο οι αποφάσεις της «ανεξάρτητης» Δικαιοσύνης. Ταξικά είναι και τα κριτήρια όσον αφορά την αλά καρτ εφαρμογή τους.

Φτάνουν στο σημείο να λένε ότι είναι «αντισυνταγματικό» (!) το δικαίωμα στη δουλειά, ποιού; Του εργάτη που μαζεύει τα σκουπίδια! Αλλά αν αυτός, ο εργάτης που μαζεύει σκουπίδια, είναι «αντισυνταγματικός» για τους νόμους τους, τότε τι έχουν να προσδοκούν όλοι οι υπόλοιποι;

Οι νόμοι τους. Ομως οι νόμοι τους δεν «φυτρώνουν». Δεν έρχονται από το υπερπέραν. Τους νόμους τους αυτοί τους φτιάχνουν. Επί των νόμων που αυτοί κόβουν και ράβουν έρχεται η Δικαιοσύνη τους να κρίνει ότι «νόμος είναι τα Μνημόνια», «νόμος είναι οι εργολάβοι», «νόμος είναι η απόλυση».

Οι νόμοι τους έχουν βρικολακιάσει. Γιατί το σύστημά τους έχει βρικολακιάσει. Και πίνει το αίμα ανθρώπων. Οι νόμοι τους και το σύστημά τους υπάρχει τρόπος να ριχτούν στα σκουπίδια και να πάνε στα τσακίδια. Με ένα νόμο και ένα άρθρο! Τον νόμο που θα γράφει με κεφαλαία γράμματα: «ΝΟΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΔΙΚΙΟ ΤΟΥ ΕΡΓΑΤΗ»!

Το δίκιο του εργάτη που μαζεύει τα σκουπίδια είναι δίκιο όλων μας. Το δικαίωμα του εργάτη που μαζεύει τα σκουπίδια να έχει δουλειά είναι δικαίωμα όλων μας. Αν αυτός ο εργάτης που μαζεύει σκουπίδια είναι «παράνομος» επειδή μαζεύει σκουπίδια, τότε είμαστε «παράνομοι» όλοι.

Η’ θα σταθούμε όλοι στο πλευρό των συμβασιούχων ή τότε θα αποδεχτούμε και την δική μας «ενοχή». Όποιος αισθάνεται «ένοχος» επειδή θέλει να έχει δουλειά, όποιος αισθάνεται «ένοχος» επειδή θέλει να πληρώνεται όταν δουλεύει, όποιος αισθάνεται «ένοχος» επειδή θέλει να ζει αυτός και τα παιδιά του μόνιμα και διαρκώς και όχι σύμφωνα με τα «οχτάμηνα», τα «εξάμηνα» ή τα «δίμηνα» του κάθε γραβατωμένου ή αγραβάτωτου πολιτικού Προκρούστη, τότε ας πάει με τους δήμιους του λαού.

Ο άλλος δρόμος, ο δρόμος της αξιοπρέπειας, ο δρόμος της επιβίωσης, είναι αυτός που γράφει «όλοι για έναν και ένας για όλους». Είναι ο δρόμος της συμπαράστασης, της αλληλεγγύης, της ενίσχυσης του αγώνα των συμβασιούχων, των ανθρώπων που μας μαζεύουν τα σκουπίδια.

Και όσο για τα τεχνάσματα των πολιτικών και της πολιτικής που μετέτρεψαν τις ζωές μας σε μια χωματερή απελπισίας,

η απάντηση σε αυτούς που τσακώνονται μεταξύ τους με φόντο τους χιλιάδες συμβασιούχους – που επί δεκαετίες όλοι μαζί τους εκμεταλλεύονται και όλοι μαζί τους εξαπατούν,

η απάντηση σε εκείνους που με υποκρισία χιλίων πιθήκων έχουν βάλλει την κασέτα να παίζει το ρεφρέν «ξέρετε, εμείς θέλουμε να βοηθήσουμε τους συμβασιούχους, αλλά “πώς” να το κάνουμε αφού δεν μας το επιτρέπει ο νόμος»,

η απάντηση στα δακρύβρεχτα «τι να κάνουμε» και στα επικοινωνιακά σκουπίδια εκείνων που βρίσκουν τον τρόπο να θέτουν τον τόπο υπό το Αγγλικό Δίκαιο, που βρίσκουν τον τρόπονα ξεπουλούν τη χώρα για 99 χρόνια, που βρίσκουν τον τρόπονα ορίζουν πλεονάσματα μέχρι το 2060,

η απάντηση στα «πώς να το κάνουμε» προς εκείνους που διατηρούν ανέγγιχτο τον αντισυνταγματικό ΕΝΦΙΑ, αλλά… δυσκολεύονται να βρουν νομικό δρόμο δικαίωσης των συμβασιούχων, είναι μια και είναι απλή. Κατανοητή. Ευθύβολη. Ξεκάθαρη. Και βαθύτατα πολιτική:

«Να κόψετε το σβέρκο σας»!

Έτσι να το κάνετε!  


Διαβάστε Περισσότερα »

Τσίπρας καλεί Φώφη: Ελάτε μαζί μας για μια προοδευτική διακυβέρνηση, μετά το τέλος των μνημονίων


Πρόσκληση προοδευτικής διακυβέρνησης μετά τα μνημόνια, τιτλοφορείται η συνέντευξη του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα στην κυριακάτικη εφημερίδα «Νέα Σελίδα», που κυκλοφορεί αύριο στα περίπτερα.

Ξεκινώντας από το θέμα της διαπραγμάτευσης υπογραμμίζει τη σημασία της κοινής παραδοχής, ότι το πρόγραμμα τελειώνει το 2018 και ότι η Ελλάδα θα στηριχθεί επί της ουσίας και με συγκεκριμένες παρεμβάσεις για την αυτοδύναμη έξοδό της στις αγορές. «Αυτός δεν είναι ο τελικός μας στόχος; Σε αυτόν ακριβώς τον στόχο, μετά τις 15 Ιούνη, είμαστε κοντύτερα από ποτέ», σημειώνει με έμφαση.

Επίσης, βρίσκει την ευκαιρία να επισημάνει τα «κέρδη» για την Ελλάδα σε αυτόν τον τελευταίο γύρο διαπραγματεύσεων: «Το σημαντικότερο όμως είναι ότι χάρη στη δική μας διαπραγματευτική στάση επιτεύχθηκε μια καλύτερη συμφωνία, ιδιαίτερα σε ό,τι αφορά στα αντίμετρα, τη ρήτρα ανάπτυξης για την αποπληρωμή του χρέους, την ίδρυση Αναπτυξιακής Τράπεζας, τη σαφή δέσμευση για στήριξη της Ελλάδας για την έξοδό της στις αγορές. Αν είχαμε υπογράψει όταν φώναζε η αντιπολίτευση, όλα αυτά δεν θα υπήρχαν».

Για το πρόβλημα της ανεργίας, ο Αλ. Τσίπρας σημειώνει ότι «ήδη από τον Γενάρη του 2015 έως σήμερα έχουμε δημιουργήσει 250.000 θέσεις εργασίας. Ενώ την καταστροφική πενταετία 2010-2014, των κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ - ΝΔ, φτάσαμε η χώρα να προσεγγίζει το 1,5 εκατομμύριο ανέργους».

Μεγάλο μέρος της συνέντευξης στη «Νέα Σελίδα» ασχολείται με τη συζήτηση στην οποία βρίσκεται ο ΣΥΡΙΖΑ με τα κόμματα του ευρύτερου προοδευτικού τόξου, με τον Αλ. Τσίπρα να επισημαίνει ότι «θα χαιρόμασταν ειλικρινά αν (το ΠΑΣΟΚ) έβρισκε ξανά τον προοδευτικό του προσανατολισμό, αλλά και το κουράγιο να ανοίξει έναν ειλικρινή και χωρίς προκαταλήψεις διάλογο με την κυβερνώσα Αριστερά, τον ΣΥΡΙΖΑ, για την προοπτική της προοδευτικής διακυβέρνησης μετά το τέλος των μνημονίων. Εμείς, πάντως, θα είμαστε εκεί. Αλλά νομίζω ότι έχει πολύ σοβαρά προβλήματα να λύσει για να φτάσει μέχρι εκεί». Καλεί, μάλιστα, την Φώφη Γεννηματά να πάρει θέση στην ατζέντα Μητσοτάκη, με στόχο, «να διαπιστώσουμε τουλάχιστον αν βρισκόμαστε από την ίδια ή από την άλλη πλευρά της αβύσσου».

iefimerida.gr 

Διαβάστε Περισσότερα »

Μητσοτάκης στη FAZ: Η διαφορά μας με τον ΣΥΡΙΖΑ είναι ότι εμείς τα πιστεύουμε τα μέτρα


Στο τρίτο πρόγραμμα διάσωσης, για το οποίο δεσμεύτηκε η κυβέρνηση το 2015 και το οποίο περιλαμβάνει συγκεκριμένα προαπαιτούμενα, αναφέρθηκε, μεταξύ άλλων, ο πρόεδρος της ΝΔ, Κυριάκος Μητσοτάκης, σε συνέντευξή του στη γερμανική εφημερίδα Frankfurter Allgemeine Zeitung.

«Τα περισσότερα προαπαιτούμενα αφορούν σε δομικές μεταρρυθμίσεις. Όταν μιλάμε για τέτοιες μεταρρυθμίσεις, κυρίως αναφερόμαστε σε αλλαγές που καθιστούν πιο φιλελεύθερη την οικονομία, προάγουν τον ανταγωνισμό, μειώνουν το γραφειοκρατικό βάρος και βελτιώνουν την αποτελεσματικότητα του κρατικού μηχανισμού. Μιλάμε δηλαδή για μια φιλελεύθερη ατζέντα», είπε ο κ. Μητσοτάκης.

Και ο πρόεδρος της ΝΔ πρόσθεσε: «Η μεγάλη διαφορά της Νέας Δημοκρατίας από τον ΣΥΡΙΖΑ είναι ότι εμείς πιστεύουμε σε αυτή την ατζέντα».

«Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν πιστεύει στις μεταρρυθμίσεις. Εμείς στοχεύουμε να εφαρμόσουμε βαθιές τομές και σημαντικές μεταρρυθμίσεις πέρα και πάνω από το πρόγραμμα. Με τον τρόπο αυτό, θα πείσουμε τους δανειστές ότι είμαστε αξιόπιστοι», συμπλήρωσε ο κ. Μητσοτάκης για να καταλήξει: «Πιστεύουμε στη μεταρρυθμιστική μας ατζέντα και πιστεύουμε ότι η εφαρμογή της είναι προς όφελος της Ελλάδας. Από την άλλη, ο ΣΥΡΙΖΑ αδυνατεί να ταυτιστεί με τη μεταρρυθμιστική ατζέντα και για αυτό έχουμε υποχώρηση και πισωγύρισμα σε πολλούς τομείς».

Ο κ. Μητσοτάκης αναφέρθηκε επίσης στην ανάγκη προσέλκυσης επενδύσεων στη χώρα που θα δημιουργήσουν θέσεις εργασίας και στους στόχους για βραχυπρόθεσμα πλεονάσματα στο 3,5%, τους οποίους χαρακτήρισε «πολύ υψηλούς». Υπογράμμισε πάντως ότι η  Ελλάδα μπορεί να πετύχει ανάπτυξη 4% «για τουλάχιστον τρία χρόνια στη σειρά».



Διαβάστε Περισσότερα »

Η Μικρή μου Εργαλειοδότρια του ΟΑΕΔ



Σήμερα δεν μπόρεσα να πάω στην πορεία για τον Τάσο και την Ηριάννα. Έχω Γενική εφημερία. Και το βαρύ επείγον περιστατικό ήρθε από το πρωί - ασθενής με μεγάλη ενδοκρανιακή αιμορραγία. 

Στην επέμβαση συμμετείχε νοσηλεύτρια πτυχιούχος ΤΕΙ. Αν και πολύ νεαρή ήταν πραγματικά ΑΨΟΓΗ με αέρα και ταλέντο στην εργαλειοδοσία - μου έκανε μεγάλη εντύπωση. Ρωτώντας λοιπόν διαπίστωσα πως είναι "προσωρινή" και μάλιστα μέσω ... προγράμματος ΟΑΕΔ ( ! ) δηλαδή με σύμβαση ΓΙΑ ΤΑ ΜΠΑΖΑ, με χαρτζιλίκι ελεημοσύνη χωρίς δικαιώματα, με ημερομηνία λήξης. 

Νοσηλευτές που σώζουν ζωές και αντιμετωπίζονται από το άθλιο αστικό μνημονιακό κράτος ως παρακατιανά σκουπίδια ενώ διάφοροι πρεζέμποροι - λαθρέμποροι - μονοπύθμενοι - λαγοί - χρυσοθήρες - μεγαλοεργολάβοι - μεγαλοπρομηθευτές κλπ αντιμετωπίζονται ως σωτήρες "επενδυτές" κι αυτοί και τα τσιράκια τους. Υπεράνω νόμων.

ΦΥΣΙΚΑ η Μικρή μου Εργαλειοδότρια του ΟΑΕΔ κατά 99 % αν δεν προσληφθεί ως μόνιμη θα την κάνει κι αυτή για το εξωτερικό, και ΦΥΣΙΚΑ θα την στερηθεί και το νοσοκομείο και το ΕΣΥ. Όπως έχει ήδη γίνει με χιλιάδες άλλους νέους νοσηλευτές και γιατρούς τα τελευταία χρόνια.

Εκεί στο Υπουργείο Υγείας τι κάνετε ? όλα καλά ?

Διαβάστε Περισσότερα »

Πουλάνε εθνικισμό τα συριζοτρολ υποσχόμενα αντίποινα σε Τούρκους που χάκαραν την σελίδα του Τσίπρα


Διαδικτυακός πόλεμος μεταξύ Ελλήνων και Τούρκων χάκερς ξέσπασε με αφορμή την κυβερνοεπίθεση που δέχθηκε η ιστοσελίδα του Ελληνα πρωθυπουργού, την οποία ισχυρίζονται ότι έκαναν χάκερς από την Τουρκία.

Με ανάρτησή τους στο facebook, οι Έλληνες Anonymous, όπως αυτοαποκαλούνται, απειλούν τους Τούρκους, που φέρονται ότι «έριξαν» το πρωθυπουργικό site «Τουρκία.. Τουρκία, πόσες φορές σου έχουμε πει ότι οι Έλληνες Hackers και οι Anonymous είναι 100 φορές πιο δυνατοί από εσάς. Μάλλον ήρθε η ώρα να γνωρίσεις την δική μας πραγματική δύναμη. Έριξες μια ιστοσελίδα, θα πέσουν 100 δικές σας. Ερχόμαστε!».

Μεγάλο πάθος βλέπουμε για αντίποινα σε Τούρκος επειδή χάκαραν κάποιοι απέναντι την σελίδα του ηγέρπη.....Ρε παιδιά τέτοια πάθος για αντίποινα με εθνικιστικό πρόσημο ούτε οι Αμερικάνοι με τους Ρώσους χάκερ!

Σερβίρουν τα μνημόνια δύο-δύο και προσπαθούν να αποπροσανατολίσουν την κοινή γνώμη, με χρυσαυγιτισμό!

Διαβάστε Περισσότερα »

Μαζική πορεία αλληλεγγύης στο κέντρο της Αθήνας υπέρ του Τάσου Θεοφίλου



Πορεία συμπαράσταστης στον Τάσο Θεοφίλου, πραγματοποίησαν χιλιάδες διαδηλωτές . Οι διαδηλωτές ξεκίνησαν την πορεία από το Μοναστηράκι και έφτασαν μέχρι τη Βουλή, υπό τη συνοδεία αστυνομικών δυνάμεων.






Όπως αναφέρεται στο κάλεσμα της πορείας:

«Ο αναρχικός-κομμουνιστής Τ.Θεοφίλου δικάζεται σε 2ο βαθμό για την ληστεία τράπεζας στην Πάρο και για την ανθρωποκτονία ενός ταξιτζή, κατηγορίες που βασίζονται στο DNA και μόνο, με τον ίδιο να τις αρνείται. Η 24η Ιουνίου ορίστηκε ως πανελλαδική ημέρα δράσης στον Τ.Θεοφίλου, ο οποίος βρίσκεται έγκλειστος εδώ και 4,5 χρόνια λόγω της πολιτικής του ταυτότητα και της επιλογής στρατοπέδου στον κοινωνικό-ταξικό πόλεμο! Λευτεριά στον Τ.Θεοφίλου!»




Διαβάστε Περισσότερα »

Νομοθετική ρύθμιση για "τα σκουπίδια" φέρνει η κυβέρνηση για τους συμβασιούχους των ΟΤΑ



"Νομοθετική ρύθμιση" όπως με τις καθαρίστριες στην Υγεία και τα υπουργεία όπου οι περισσότερες από αυτές που κάλυπταν τις θέσεις μέχρι τώρα με συμβάσεις...έμειναν εκτός διαγωνισμού!

Θα απολυθούν 10.000 (αποζημίωση θα τους δοθεί ή...λόγω συμβάσεων δεν δικαιούνται?), θα προκηρυχθούν...2.500 και το ΑΣΕΠ θα αποφασίσει...αν θα υπάρξει μοριοδότηση αυτών που μέχρι τώρα ήταν όμηροι των συβάσεων!

Και όλα αυτά εφόσον οι Δήμοι έχουν τα απαιτούμενα κονδύλια, οι Δήμοι που έχουν ξοδέψει μήνα Ιούνη, λόγω περικοπών το 70% του ετήσιου προϋπολογισμού τους

Πρόταση κατευθείαν...για τα σκουπίδια!


Διαβάστε Περισσότερα »

Αρχαιοπληξία mini size

Δημήτρης Ουλής


Καταφεύγουμε συχνά στην παιδική χαρά με την κόρη μου –εκείνη για να παίξει με τα παιδάκια και τα χώματα, εγώ για να ξεκλέψω λίγο χρόνο σχετικής αμεριμνησίας και να διαβάσω. Το ανθρωπολογικό μου δαιμόνιο ωστόσο καιροφυλακτεί πάντοτε, ιδιαίτερα απέναντι σε περιστατικά τα οποία μου τυχαίνουν κατ’ επανάληψη (ό,τι επαναλαμβάνεται στη ζωή σας, προσέξτε το. Φέρει μαζί του πάντοτε ένα μήνυμα). Μου κάνουν ιδιαίτερη εντύπωση τα ονόματα των σημερινών μικρών παιδιών. Δέκα μόνο λεπτά να παραμείνεις στην παιδική χαρά, και το αυτί σου κατακλύζεται από τις τσιρίδες και τις εκκλήσεις των μαμάδων και των γιαγιάδων, προς όλους τους θεούς, τις θεές, τους ήρωες και τις ηγερίες της αρχαίας Ελλάδας. «Νεφέλη, έλα εδώ!» «Ιάσονα πρόσεξε! Θα πέσεις!» «Δανάη, σε παρακαλώ, παίξε φρόνιμα με τα άλλα κοριτσάκια!». Όπου και να γυρίσεις το κεφάλι, ο Οδυσσέας, ο Πάρης, ο Ιάσονας, και ο Αχιλλέας τρέχουν σε ασταμάτητο κυνηγητό. Ενώ η Αριάδνη και η Δάφνη κάνουν τραμπάλα εκ περιτροπής με την Αντιγόνη και την Κλεοπάτρα.

Αλλά το κακό δεν σταματά εδώ. Διότι ακόμα κι αν σε ανύποπτο χρόνο, ακουστεί ένα συμβατικότερο όνομα, οι ίδιοι πάντοτε γονείς και κηδεμόνες θα σπεύσουν αμέσως να το γυρίσουν στο αρχαιοπρεπέστερο. Θα φωνάξουν τον Κώστα «Κωνσταντίνο», και τον Γιάννη «Ιωάννη». Θα πουν τον Μιχάλη «Μιχαήλ» και τον Νίκο «Νικόλα».

Μπροστά σε μία τέτοια σκανδαλώδη συνάρθρωση παιδοκολακείας και αρχαιοπληξίας, σκέφτομαι κατ’ αρχάς, τη μεγάλη απούσα των σύγχρονων παιδότοπων –τη Μήδεια. Το όνομα ετυμολογείται από το ρήμα μέδομαι, που σημαίνει σκέφτομαι (πρβλ. την αγγλική λέξη meditation). Και αποτελεί εξάπαντος ένα από τα ηχηρότερα παράδοξα του Ευριπίδη, ότι ταύτισε τη Μήδεια (ίσως το πιο οργισμένο, ανοίκειο και υπερβατικό πλάσμα που έπλασε ποτέ η αρχαία ελληνική τραγωδία) με την κατεξοχήν σκεπτόμενη ύπαρξη. Εξ ου και πιστεύω ότι το σβήσιμο της Μήδειας από τα κιτάπια των σημερινών γυναικείων ονομάτων συμβολοποιεί θαυμάσια τη σχέση μας με τους αρχαίους Έλληνες. Αυτούς ακριβώς τους οποίους αναμηρυκάζουμε και βροντοφωνάζουμε, αλλά ελάχιστα σκεφτόμαστε.

Αναλογίζομαι όμως και κάτι ακόμα: ότι οι σύγχρονοι προγονόπληκτοι γονείς, που πιστεύουν ότι τα παιδιά τους είναι, και κανένας άλλος, καλά θα έκαναν να βάλουν μια φορά στο μυαλό τους ότι ο χαϊδεμένος τους Αίας και η μικρή τους Αλκμήνη, ο ακριβός τους Ροδανός και η μονάκριβή τους Ιρις, το πιθανότερο είναι να καταλήξουν σερβιτόροι, παρκαδόροι και ανθρωπόμορφες γλάστρες καλλυντικών, με μισθό τριακόσια ευρώ μεικτά. Και ότι ίσως θα έπρεπε αντί να αντιμετωπίζουν τα πολύ «ιδιαίτερα» παιδιά τους σαν ημίθεους και ηγερίες, να τους προετοιμάσουν καλύτερα για το καθόλου ημιθεϊκό μέλλον που τα περιμένει, να τους υποδείξουν τρόπους επιβίωσης και αντίστασης στο καθεστώς αποικίας μέσα στο οποίο πρόκειται –τραγικά– να ενηλικιωθούν, και να τους εμφυσήσουν ένα φρόνημα περισσότερο αγωνιστικό, και λιγότερο ναρκισσιστικό.

Ναι, μικρέ μου Αινεία. Αυτό ακριβώς.

Πηγή: e-dromos.gr



Δρόμος της Αριστεράς: Επιλογές




Διαβάστε Περισσότερα »

Η γυναίκα είναι ο νέγρος της κοινωνίας

Γελωτοποιός


Woman is the nigger of the world. (Yoko Ono – John Lennon)

This is a man’s world, this is a man’s world But it wouldn’t be nothing, nothing without a woman or a girl (James Brown)

Πόσο λάθος είναι για μια γυναίκα να περιμένει έναν άντρα να φτιάξει τον κόσμο που θέλει, αντί να τον δημιουργήσει μόνη της. (Anais Nin, 1903-1977, Γαλλίδα συγγραφέας)

Ακόμα αντιμετωπίζουμε έναν ισχυρό άντρα σαν γεννημένο ηγέτη και μια ισχυρή γυναίκα σαν ανωμαλία. (Margaret Atwood, 1939 -, Καναδή συγγραφέας)

~~~~~~~~~~

Πριν το «γιατί», πρέπει να συμφωνήσουμε για το «τι».

Δεν νομίζω ότι υπάρχει κάποιος που θα διαφωνήσει αν πω: Οι άντρες είναι οι κυρίαρχοι στην ανθρώπινη κοινωνία, τα τελευταία 10.000 χρόνια (τουλάχιστον).

Σαν απαρχή της αντρικής κυριαρχίας (πατριαρχίας) μπορούμε να θέσουμε την αγροτική επανάσταση (βλ. παλιότερο κείμενο «Χαμένος Παράδεισος»).

Ναι, πίσω από κάθε σπουδαίο άντρα κρύβεται μια σπουδαία γυναίκα. Αλλά η γυναίκα, όσο σπουδαία κι αν είναι, επιβάλλεται να βρίσκεται πίσω απ’ τον άντρα.

Κι αυτό δεν είναι κάτι καινούριο σίγουρα.

~~

Πόσες αρχαίες ελληνίδες γνωρίζετε, όχι ως συζύγους;

Υπάρχουν κάποιες ποιήτριες, πέρα απ’ τη Σαπφώ (δείτε εδώ http://www.iart.gr/ellinides-piitries-tis-archeotitas/). Απ’ αυτές διασώθηκαν ελάχιστα ποιήματα και επιγράμματα.

Πόσες αρχαίες ελληνίδες πολιτικούς γνωρίζετε; Καμία; Πόσες φιλοσόφους; (Την Υπατία, που ήταν βυζαντινή υπήκοος, την τεμάχισαν με όστρακα).

Στην αρχαία Ελλάδα ο πατέρας αποφάσιζε αν θα ζούσε ή όχι το κορίτσι που γεννήθηκε. Αν δεν το ήθελε μπορούσε ν’ αποφασίσει την εξόντωση του (αφήνοντας ‘το στην ερημιά).

Παραδόξως, οι μόνες ελεύθερες γυναίκες της αρχαιότητας ήταν οι εταίρες.

~~

Ρωμαϊκή αυτοκρατορία, βυζαντινή, Μεσαίωνας κι Αναγέννηση (ας μην αναφερθούμε στα δικαιώματα των γυναικών στην Ανατολή). Πάντα η γυναίκα ήταν υποχείριο των αντρών.

Μέχρι τον εικοστό αιώνα δεν ήταν καν ολοκληρωμένος άνθρωπος, αφού δεν είχε πολιτικά δικαιώματα, όπως τα σκυλιά και οι αγελάδες (και οι σκλάβοι).

~~

Σήμερα, στον εικοστό πρώτο αιώνα, σε πολλές χώρες συνεχίζει να είναι ιδιοκτησία του πατέρα ή του συζύγου.

Στον δυτικό κόσμο έχει απελευθερωθεί; Σίγουρα βρίσκεται σε καλύτερη μοίρα, αλλά ακόμα…


Τι ποσοστό γυναικών εκλέγεται στη βουλή-γερουσία κάθε χώρας; Πόσες γυναίκες πρωθυπουργοί ή πρόεδροι υπήρξαν;

Πόσες γυναίκες βρίσκονται στις πρώτες θέσεις του Forbes;

Πόσες γυναίκες μουσικοί παίζουν στις μεγάλες ορχήστρες; Πόσες διευθύνουν;

Πόσες γυναίκες ζωγράφοι στα μουσεία; (Μπορείτε να ονομάσετε δέκα διάσημες γυναίκες ζωγράφους; Όταν το γκούγκλαρα βρήκα να γνωρίζω μόνο την Φρίντα Κάλο και την Ο’ Κιφ).

Πόσες γυναίκες στη NASA; (Βγήκε και ταινία πρόσφατα: Hidden figures. )

Πόσες γυναίκες σκηνοθέτες υπάρχουν και πόσες έχουν κερδίσει Όσκαρ σκηνοθεσίας; (η πρώτη ήταν το 2010!)

Πόσες έχουν κερδίσει νόμπελ; (Λογοτεχνίας μόλις 12 γυναίκες. Στα υπόλοιπα χειρότερα: Τρία χημείας, τα δύο η Κιουρί με την κόρη της. Δύο φυσικής, το ένα η Κιουρί ξανά, και νομίζω ότι είναι ο μόνος άνθρωπος που έχει πάρει δύο νόμπελ επιστημών -αλλά τα «μοιράστηκε» με τον σύζυγο της. Νόμπελ ιατρικής, 7 γυναίκες. Και Νόμπελ Ειρήνης άλλες δέκα.)

Τι σημασία έχουν τα βραβεία, η περιουσία και οι ψήφοι; Μα έτσι βραβεύονται οι «καλύτεροι» του «καλύτερου δυνατού κόσμου» όπου ζούμε.

Αυτός είναι ένας κόσμος φτιαγμένος από άντρες με τους άντρες για τους άντρες (αλλά δεν θα ήταν τίποτα χωρίς μια γυναίκα ή ένα κορίτσι που κρύβεται πίσω τους).

Το δύσκολο ερώτημα είναι: Γιατί κυριάρχησαν (και κυριαρχούν, ας μην κοροϊδευόμαστε) οι άντρες;

~~

Η εύκολη απάντηση (και φυσικά λανθασμένη): Οι άντρες είναι πιο δυνατοί -μυικά.

Όμως οι κυρίαρχοι άντρες ποτέ δεν ήταν οι πιο δυνατοί. Μπορεί να πιστέψει κανείς ότι ο Χαμουραμπί έγινε αυτοκράτορας επειδή ήταν μπόντι-μπίλντερ;

Ο Μέγας Αλέξανδρος, ο Ιούλιος Καίσαρας, ο Τζέγκινς Χαν, ο Ναπολέων, ο Αλ Καπόνε, στηρίχτηκαν στη μυική τους δύναμη;

Οι μυώδεις άντρες συνήθως θεωρούνται ηλίθιοι. Καλοί για στρατιώτες, τσιράκια και μπράβοι, αλλά δεν πρόκειται να γίνουν Νονοί.

Οι πρώτες πόλεις, οι πρώτες αυτοκρατορίες, δεν είχαν για ηγέτες τους δυνατούς άντρες. Δεν ήταν η μυική δύναμη, αλλά κάτι άλλο, η ικανότητα να εμπνέουν (συλλογικούς μύθους μήπως; δες παλιότερο κείμενο «Είμαστε ό,τι φανταζόμαστε»).

Το σημαντικότερο χάρισμα των ηγετών είναι η χειραγώγηση των μαζών. Για καλό ή για κακό (είτε είναι ο Χίτλερ είτε ο Γκάντι).

Αυτό δεν μπορούν να το κάνουν οι γυναίκες; Δεν μπορούν να πείσουν τους υπηκόους ότι πρέπει να πεθάνουν για το μεγαλείο; (θρησκευτικό, αυτοκρατορικό, δημοκρατικό κλπ)

Όποτε τους δόθηκε η ευκαιρία το έκαναν. Άλλωστε συχνά έπειθαν τους γιους τους ότι πρέπει να πεθάνουν για κάποια μεγάλη ιδέα.


Όμως, κι εκεί πρέπει να δούμε λίγο πιο πίσω στο παρελθόν μας, όλα τα αρσενικά πρωτεύοντα (όπως κι ο σάπιενς) είναι πιο βίαια απ’ τα θηλυκά.

Μήπως οι άντρες κυριάρχησαν γιατί είναι πιο βίαιοι;

~~

Οι πιο κοντινοί μας συγγενείς είναι οι κοινοί χιμπαντζήδες και οι μπονόμπο χιμπατζήδες.

Οι πρώτοι ζούν σε πατρογραμμικές κοινωνίες, τα αρσενικά κυριαρχούν, κι είναι πιο βίαιοι κι απ’ τους ανθρώπους. Οι μπονόμπο, απ’ την άλλη, έχουν μητρογραμμικές κοινωνίες, κάποιο θηλυκό είναι πάντα ο «ηγέτης» της ομάδας.

Πώς λύνουν τις διαφορές τους οι μπονόμπο; Με το σεξ (κάνουν και ομοφυλοφιλικό σεξ, αν αναρωτιέστε – δείτε παλιότερο κείμενο «Ο υπερσεξουαλικός πίθηκος»). Κι αν κάποιος -πιο δυνατός- αρσενικός διεκδικήσει κάτι που δεν του ανήκει, οι θηλυκές μπονόμπο συνασπίζονται και του δείχνουν ότι αυτός δεν είναι ένας man’s man’s world.

Όταν όμως οι μπονόμπο βρίσκονται αντιμέτωποι με τους κοινούς χιμπαντζήδες πάντα ηττούνται. Η «μητριαρχική» κοινωνία δεν μπορεί να αντισταθεί στην «πατριαρχική».

~~

Θυμηθείτε ότι είμαστε «πολιτισμένοι» Χόμο Σάπιενς μόλις 10.000 χρόνια. Κι άλλα 290.000 χρόνια ήμασταν «απολίτιστοι» Χόμο Σάπιενς. Πριν απ’ αυτό, δύο εκατομμύρια χρόνια, ήμασταν Χόμο Τάδε. Και πριν (πόσα εκατομμύρια;) ήμασταν Ανθρωπίδες, πρωτεύοντα παρόμοια με τους χιμπαντζήδες.

Μήπως η κυριαρχία του αντρικού φύλου είναι απομεινάρι της εξελικτικής μας ιστορίας;

~~

Αυτή είναι μια πιθανή ιστορία: Οι άντρες κυριάρχησαν (και κυριαρχούν) γιατί είμαστε απόγονοι εκείνων που επικράτησαν, βίαια, σκοτώνοντας τους ανταγωνιστές.

Όμως υπάρχει και μια άλλη σκέψη (πάντα πρέπει να ψάχνουμε για κάτι καινούριο, η φαντασία είναι το χαρακτηριστικό που έκανε τον Χόμο Τάδε να γίνει Χόμο Σάπιενς Σάπιενς).

~~

Όποιος έχει δουλέψει με παιδιά μικρής ηλικίας θα παραδεχτεί ότι υπάρχει μεγάλη διαφορά δυναμικού ανάμεσα στα κορίτσια και τα αγόρια. Αλλά όχι υπέρ των αγοριών.

Όχι περιπτωσιολογικά, αλλά στατιστικολογικά μιλώντας, τα μικρά θηλυκά Χόμο Σάπιενς είναι πάντα πιο αναπτυγμένα νοητικά-συναισθηματικά-κοινωνικά απ’ τα μικρά αρσενικά Χόμο Σάπιενς (ένα εξάμηνο λένε οι ψυχολόγοι, αλλά η διαφορά μάλλον είναι ποιοτική, όχι χρονική).

Αν πάρεις ένα τυχαίο δείγμα δέκα κοριτσιών και δέκα αγοριών του νηπιαγωγείου και τους αναθέσεις μια εργασία, ειδικά μια συλλογική εργασία, θα παρατηρήσεις ότι η ομάδα των αγοριών θα αποδώσει πολύ λιγότερο απ’ τα κορίτσια (δεν μιλάμε για ιδιαίτερες περιπτώσεις).

Όπως μου είχε πει μια δασκάλα, χαριτολογώντας: «Οι άντρες σταματούν να εξελίσσονται συναισθηματικά στην ηλικία του νηπιαγωγείου.»

Ενώ τα κορίτσια φτιάχνουν συλλογικά «μαγαζάκια» – «σπιτάκια» – «οικογένειες» και φροντίζουν τα μικρότερα παιδιά, τ’ αγόρια ανταγωνίζονται, παλεύουν, τρέχουν, διαλύουν.

Ή προσηλώνονται σχεδόν αυτιστικά σε κάτι (Ο ψυχολόγος Μπαρόν-Κοέν υποστηρίζει ότι ο αυτισμός είναι «η έκφραση του αρσενικού στην πιο ακραία μορφή του.»)

~~

Αυτή είναι μια παράξενη σκέψη, μεταξύ σοβαρού κι αστείου: Ίσως η πατριαρχία να δημιουργήθηκε για να αντισταθμίσει την κατωτερότητα των αντρών.

Έστω ότι το ισχυρό φύλο είναι οι γυναίκες. Για να μπορέσουν οι άντρες να επιβιώσουν (ψυχολογικά) έφτιαξαν έναν αντρικό κόσμο.

Ίσως η πατριαρχία να δημιουργήθηκε ως αντίδραση στη δράση της γυναικείας δύναμης.


~~

Υπάρχει και βιολογικό έρεισμα για μια τέτοια σκέψη: Η γυναίκα γνωρίζει πάντα ότι είναι μητέρα του παιδιού της. Ο πατέρας ποτέ δεν ξέρει (μέχρι που δημιουργήθηκαν τα τεστ πατρότητας).

Οπότε, στην προσπάθεια να επιβεβαιωθεί ως γονιός, ανάγκασε τη γυναίκα να είναι αποκλειστικά δική του, υποχείριο και κλεισμένη στο σπίτι. Εκείνη αντέδρασε με την πατροπαράδοτη μοιχεία (δες παλιότερο κείμενο «Η μοιχεία κάνει τη Γη να γυρνάει»). Έτσι έκανε τα παιδιά εκείνων που προτιμούσε.

Αλλά η μητέρα -αυτό είναι το σφάλμα της- ενστερνίστηκε το μύθο της γυναικείας κατωτερότητας. Έτσι τ’ αγόρια μάθαιναν κι απ’ τις μητέρες τους ότι είναι ανώτερα απ’ τις αδελφές τους -και τ’ άλλα κορίτσια.

Αυτήν την παγκόσμια προκατάληψη λίγες γυναίκες κατάφεραν να την ξεπεράσουν, για να σταθούν ισότιμα απέναντι στους άντρες και να φτιάξουν τον κόσμο τους έτσι όπως θα ήθελαν να είναι.

~~

Αντί επιλόγου: Γνωρίζω ότι κάθε γενίκευση είναι το οχυρό των ηλιθίων. Όμως οι γενικεύσεις, η στατιστική, ακόμα και τα στερεότυπα, έχουν κάποιο αληθοφανές -τουλάχιστον- υπόβαθρο.

Τα αρσενικά (είτε χιμπαντζήδες είτε σάπιενς) είναι πιο βίαια και πιο εγωκεντρικά, γενικολογώντας πάντα.
Τα θηλυκά (είτε χιμπαντζήδες είτε σάπιενς) έχουν διευρυμένη ενσυναίσθηση, πάλι γενικολογώντας.

(Βεβαίως δεν είναι όλοι οι άντρες γουρούνια, αλλά σε μια τυχαία επιλογή 100 αντρών θα βρεις πολλά.)

Κάθε είδους μυαλό χρειάζεται για να προχωρήσουμε -και να επιβιώσουμε ως είδος. Κάθε άνθρωπος, άντρας ή γυναίκα, είναι σημαντικός με τις ιδιαιτερότητες του.

Όμως όσο ζούμε σ’ έναν κόσμο όπου το 50% του πληθυσμού, το γυναικείο φύλο, έχει λιγότερες ευκαιρίες (μην ξεχνάτε όσα αναφέραμε για τα βραβεία περιουσία ψήφους), ο κόσμος μας θα είναι μισός.

~~

Μια τελευταία σκέψη: Ίσως αυτή η αυτιστικού τύπου προσήλωση να είναι απαραίτητη για επιτεύγματα (καλλιτεχνικά, επιστημονικά κλπ) που ξεπερνούν το αναμενόμενο.

Οπότε, μήπως οι άντρες κυριάρχησαν λόγω της εγωκεντρικότητας τους;


Πηγή: sanejoker.info



Γελωτοποιός: Επιλογές




Διαβάστε Περισσότερα »

Η ΛΑΕ στηρίζει τον αγώνα των εργαζομένων στους ΟΤΑ για μόνιμη δουλειά


Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ συνεχίζοντας τις ίδιες πολιτικές με τους προηγούμενους έχει κρατήσει σε ομηρία πολλές χιλιάδες εργαζομένων στους δήμους οι οποίοι καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες τόσο σε παραδοσιακές υπηρεσίες των δήμων, όπως η καθαριότητα, όσο και σε διάφορες δομές που παρέχουν κοινωνικές περιοχές οι οποίες κινδυνεύουν να καταρρεύσουν.

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ δύο χρόνια τώρα συνειδητά παραπλανούσε μοιράζοντας υποσχέσεις ότι θα βρει τρόπο για να λυθεί το πρόβλημα. Οι όποιες αντιπολιτευτικές κορώνες των άλλων δυνάμεων του μνημονιακού «τόξου» δεν μπορούν να κρύψουν την επί της ουσίας συμφωνία τους με τις απολύσεις.

Ταυτόχρονα, η ενδιάμεση πρόταση του υπουργείου Εσωτερικών είναι απόλυτα παραπλανητική, προκειμένου να θολώσει τα νερά, καθώς η νέα προκήρυξη με μοριοδότηση που προτείνει, είναι παραμύθι. Η κυβέρνηση έχει δεσμευτεί με το τελευταίο μνημόνιο ότι οι προσλήψεις στους δήμους «παγώνουν» τουλάχιστον μέχρι το 2019.

Για τη Λαϊκή Ενότητα απαιτείται, μέσα από την κατάργηση των μνημονιακών δεσμεύσεων:

Η μετατροπή των συμβάσεων όλων όσοι καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες, σε συμβάσεις αορίστου χρόνου,

Η άμεση καταβολή των δεδουλευμένων και

Να σταματήσει εδώ και τώρα το «δουλεμπόριο» και η «ομηρία» χιλιάδων οικογενειών από τις κυβερνήσεις, με την κατάργηση της πρόσληψης έκτακτου προσωπικού και την προκήρυξη πρόσληψης μόνιμων εργαζομένων, με αδιάβλητες διαδικασίες για τις ανάγκες που προκύπτουν.

Η ΛΑΕ στηρίζει τον αγώνα των εργαζομένων με βάση τις κατευθύνσεις αυτές.

Οι μνημονιακές πολιτικές ανατρέπονται μόνο μέσα από ενωτικούς λαϊκούς αγώνες.

Διαβάστε Περισσότερα »

Τι είναι η ελληνική ταυτότητα

Του Αντώνη Ανδρουλιδάκη*


Ενδείξεις μιας άλλης αφήγησης για την ανθρώπινη ύπαρξη


Σύμφωνα με τους Tajfel και Turner (1979), η κοινωνική ταυτότητα αποτελείται από εκείνες τις όψεις της αυτοεικόνας ενός ατόμου που προέρχονται από τις κοινωνικές κατηγορίες ή ομάδες στις οποίες θεωρεί το άτομο ότι ανήκει. Συναρτάται, δηλαδή, η κοινωνική ταυτότητα με την αίσθηση του ανήκειν και την εικόνα που σχηματίζει κανείς για τον εαυτό του εξ’ αιτίας αυτής της υπαγωγής του.

Με την έννοια αυτή, ελληνική κοινωνική ταυτότητα είναι εκείνες οι εικόνες που έχει κανείς για την «πάρτη» του εξ’ αιτίας της ένταξης του στην ελληνική κοινωνία, εξ’ αιτίας της όποιας ελληνικότητας του, δηλαδή. Και εδώ αρχίζουν τα ζόρικα, γιατί μπορεί εύκολα να αντιληφθεί κανείς ένα πλήθος αρνητικών εικόνων που αναδύονται μόνο στο άκουσμα «ελληνική ταυτότητα», ως συνεπαγόμενα αυτής της υπαγωγής, ιδιαίτερα μάλιστα αν αφήσουμε στην άκρη τις εξωραϊστικές προγονοπληξίες και τα συναφή.

Προφανώς, άμεση συνέπεια της βίωσης αυτής της αρνητικής εικόνας είναι η επιδίωξη διαφυγής από τη συλλογική ελληνική ταυτότητα, αφού αυτή συναρτάται με μια αρνητική εικόνα για τον εαυτό και οδηγεί άμεσα στην αρνητική αυτοεκτίμηση. Επειδή μάλιστα η αρνητικότητα της ελληνικής ταυτότητας σχηματίζεται ιδιαίτερα στη σύγκριση της με την ευρωπαϊκή ταυτότητα -και το αποτέλεσμα της σύγκρισης δεν μπορεί παρά να είναι αρνητικό- προσφέρεται αυτή (η ευρωπαϊκή ταυτότητα) ως η μοναδική διέξοδος ένταξης, ώστε να ανακουφιστούν οι αρνητικές συνέπειες της πρώτης (ελληνικής ταυτότητας). Σε ατομικό επίπεδο είναι γνωστή η παθολογία ικανοποίησης της πυρηνικής ανάγκης του ανήκειν, με την απόρριψη της βιολογικής -τραυματικής συνήθως- οικογένειας και την ένταξη του ατόμου σε σχήματα (ομάδες, συλλογικότητες, ιδεολογίες, θρησκείες, κατανάλωση κ.λπ.) ως υπερ-αναπλήρωση.

Κάπως έτσι, ο νεοέλληνας επιδιώκοντας να αποκτήσει και να διατηρήσει μια θετική κοινωνική ταυτότητα η οποία να συμβάλλει θετικά στην αυτοεκτίμηση του, υιοθέτησε, συνειδητά ή ανεπίγνωστα, την ευρωπαϊκή ταυτότητα ως υποκατάστατο της ελληνικής που έχει τρωθεί… αφού δεν περάσαμε Διαφωτι(ζ)μό!

Είναι όμως πραγματικά αυτή η ελληνική ταυτότητα τόσο αρνητική, ή λαμβάνει αυτό το πρόσημο από τις κυρίαρχες μεταπρατικές ελίτ, προκειμένου να καταστεί εφικτή η πολιτισμική κυριαρχία του δυτικού κοσμοείδωλου και να διευκολυνθεί η αποικιοκρατική διείσδυση; Και εν πάση περιπτώσει τι είναι, αν είναι κάτι, αυτή η ελληνική ταυτότητα, γιατί -και μεθοδολογικά- έχει εξαιρετικό ενδιαφέρον να δει κανείς αν αυτό το οποίο αξιολογείται αρνητικά είναι πράγματι η ελληνική ταυτότητα ή κάτι φαντασιώδες άλλο. Η διάκριση αυτή γίνεται μάλιστα εξόχως σημαντική, όταν αντιληφθεί κανείς ότι η ευρωπαϊκή ταυτότητα, στην παρούσα φάση, είναι άμεσα συναρτώμενη με την Τ.Ι.Ν.Α. των Μνημονίων και του ευρώ. Με άλλα λόγια, η πρόσδεση στην ευρωπαϊκή ταυτότητα είναι τόσο ισχυρή ώστε καθιστά αδιανόητη -για πολλούς- την αποδέσμευση από τους παγιδευτικούς μηχανισμούς των Μνημονίων, μιας και κάτι τέτοιο φαίνεται να συνεπάγεται και την απώλεια της ευρωπαϊκής -και άρα μοναδικής – ταυτότητας.

Αναδύεται έτσι η κρισιμότητα αναζήτησης μιας ελληνικής ταυτότητας και της δυνατότητας να αποκαταστήσει την απώλεια της ευρωπαϊκής. Έτσι -και με όσο αφαιρετικό αφορισμό συνεπάγεται αναγκαστικά η ανάλυση αυτού του κεφαλαιώδους ζητήματος σε ένα άρθρο- θα μπορούσε να αναρωτηθεί κανείς αν τα χαρακτηριστικά που κατατίθενται παρακάτω θα μπορούσαν να ορίσουν έστω θολά το περίγραμμα μιας σύγχρονης ελληνικής ταυτότητας και μάλιστα με θετικό πρόσημο. Τα χαρακτηριστικά αυτά, προκύπτουν από μια πυρηνική αρχή της ελληνικής κοινωνίας, που εμφανίζει, λίγο ως πολύ, μια συνεπή διαχρονικότητα, μόλο που στην μεταπολιτευτική περίοδο η αρχή αυτή υπέστη σημαντικά πλήγματα.

Σύμφωνα με τη θεμελιακή αυτή αρχή, κυρίαρχη στην κουλτούρα των κατώτερων τάξεων της Ελλάδας, είναι η αντίληψη ότι η συνοχή της Κοινότητας και η αλληλεγγύη μεταξύ των μελών της είναι υπέρτερη της ατομικής προόδου, αλλά και της κοινωνικής κινητικότητας που προτείνει-επιβάλλει το καπιταλιστικό φαντασιακό. Έτσι, από τη μια, δεν αναγνωρίζεται ως υπέρτερη αρχή όλων η ατομοκεντρική χρησιμοθηρία και αποτελεσματικότητα, αλλά, και από την άλλη, το μέλος της Κοινότητας δεν υποχρεώνεται σε μια κολλεκτιβιστική σύνθλιψη κάτω από το βάρος της συλλογικότητας. Πρόκειται για μια σπουδαία ισορροπία κυριολεκτικά ανάμεσα στο εγωτικό ναρκισσιστικό άτομο και στο δυναστικό «εμείς».  Απ’ αυτήν τη δυναμική αρχή πηγάζουν τα ταυτοτικά χαρακτηριστικά της ελληνικότητας, της ιδιότητας δηλαδή του ανήκειν στην ελληνική κουλτούρα, δίχως προφανώς αυτό να σημαίνει ότι δεν υπάρχουν και άλλες σχετικές ή αντίστοιχες κουλτούρες, ιδιαίτερα στο βαλκανικό-νοτιοανατολικό χώρο, με τις οποίες η ελληνική συναντιέται και αλληλοεπιδρά. Δεν διεκδικεί, δηλαδή, δάφνες περιούσιας κουλτούρας, μολονότι θα μπορούσε να συμβάλλει καθοριστικά στη διαμόρφωση μιας μετανεωτερικής παγκοσμιότητας.

Η ελληνική ταυτότητα, λοιπόν, σημαίνει και σημαίνεται στο βαθμό που:

1 Μια τανυσμένη ευαισθησία -και όχι μια «χοντροπετσιά»- μας κάνει πιο προσεκτικούς σε σχέση με το περιβάλλον μας και λιγότερο στραμμένους σε μια κλειστή ενδοσκόπηση του εαυτού.

2 Έχουμε την τάση να επιλέγουμε δίχως να είμαστε εξονυχιστικά προσηλωμένοι και εξόχως προσεκτικοί, βαστώντας πάντα ένα μικρό κομμάτι ευέλπιδος απερισκεψίας, συναρτημένο με το μυστήριο της ίδιας της ζωής.

3 Σκεφτόμαστε πιο πολύ τις επιθυμίες και κάπως λιγότερο τα εκάστοτε δεδομένα, αρνούμενοι την υποδούλωση σε έναν ντετερμινιστικό ψυχαναγκασμό.

4 Στις δύσκολες καταστάσεις είμαστε -τις πιο πολλές φορές- περισσότερο συμπονετικοί και λιγότερο άπονοι.

5 Οι δραστηριότητες μας δεν είναι πάντα αυστηρά προγραμματισμένες και κρατάμε οικειοθελώς απ’ έξω ένα μικρό κομμάτι «έκπληξης».

6 Μας αρέσει πιο πολύ η τέχνη που χρησιμοποιεί αλληγορίες (για «άλλα» αγορεύει) και συμβολισμούς και λιγότερο αυτή που λέει ξεκάθαρα τι εννοεί.

7 Δεν θεωρούμε αναγκαίο να είμαστε πάντα βέβαιοι ότι όλα τα πράγματα είναι προγραμματικά τακτοποιημένα και μπορούμε να αφήνουμε και κάποια πράγματα απλά να συμβαίνουν φυσικά.

8 «Γουστάρουμε» τον εαυτό μας πιο πολύ για τη ζωηρή φαντασία του, παρά για τον ισχυρό έλεγχο που πιστεύει ότι μπορεί να έχει πάνω στην πραγματικότητα.

9 Προτιμούμε να είμαστε μάλλον φιλεύσπλαχνοι παρά ακριβο-δίκαιοι.

10 Προσδοκούμε από τον εαυτό μας να επιδεικνύει μεγαλύτερη αντοχή στα συναισθήματα παρά περισσότερη δύναμη στη θέληση.

11 Είμαστε «εύκολοι» στο να μας προσεγγίσουν οι Άλλοι αρνούμενοι την ανέραστη επιφυλακτικότητα και την νοσηρή καχυποψία.

12 Μπορούμε να εργαζόμαστε χωρίς να θεωρούμε απαραίτητα τα «μαστίγια» των ορίων και των προθεσμιών.

13 Είναι στιγμές που μπορούμε να είμαστε κάπως ευφάνταστοι, χωρίς την αναγκαστική υποχρέωση να γινόμαστε όλο και πιο συχνά εντελώς πρακτικοί άνθρωποι.

14 Νοιώθουμε πιο άνετα όταν αξιολογούμε τα πράγματα γύρω μας και όχι όταν κριτικάρουμε τους άλλους.

15 Αν έχουμε να διαλέξουμε ανάμεσα στα δυο, προτιμάμε να είμαστε εύπιστοι παρά σκληροί.

16 Η αλληλεπίδραση με τον «ξένο» όχι μόνο δεν μας επιβαρύνει με επιφυλάξεις, αλλά μας ενεργοποιεί.
17 Νοιώθουμε περισσότερο ικανοποιημένοι με μια δουλειά σε εξέλιξη, παρά με το τελικό αποτέλεσμα της.

18 Είμαστε περισσότερο θεωρητικοί και λιγότερο πραγματιστές, γι’ αυτό και δεν «πατάμε διαρκώς στη γη», αλλά μερικές φορές αισθανόμαστε κάπως αφηρημένοι.

19 Στις έντονες συζητήσεις μας δεν «στηλώνουμε τα πόδια», αλλά ψάχνουμε το κοινό έδαφος.

20 Επηρεαζόμαστε περισσότερο από μια αληθινή και συγκινητική έκκληση, παρά από τα πειστικά αποδεικτικά στοιχεία.

21 Θεωρούμε τον εαυτό μας περισσότερο καλό συνομιλητή και λιγότερο καλό ακροατή.

22 Πιστεύουμε ότι όταν τα παιδιά παίζουν εξασκούν τη φαντασία τους και δεν χάνουν απλά την ευκαιρία να κάνουν χρήσιμα και ωφέλιμα πράγματα.

23 Στη δουλειά μας θεωρούμε πιο φυσικό να ευχαριστούμε τους άλλους, παρά να εντοπίζουμε τα λάθη τους.

24 Μας χαρακτηρίζει περισσότερο το βιωμένο μας συναίσθημα και όχι η λογική σκέψη μας.

25 Μας ενδιαφέρει περισσότερο τι είναι εφικτό, δυνατόν και όχι τι είναι πραγματικό.

26 Εμπιστευόμαστε περισσότερο ό,τι βεβαιώνει η εμπειρία μας και όχι ό,τι αντιλαμβάνεται η νόηση μας.

27 Όταν πρόκειται να απογοητεύσουμε κάποιον είμαστε περισσότερο ζεστοί και διακριτικοί, παρά σταράτοι και «ειλικρινείς».

28 Θεωρούμε μεγαλύτερο λάθος να είναι κανείς πολύ απαθής, παρά πολύ συμπονετικός.

29 Οι ενέργειες μας δεν είναι πάντα προετοιμασμένες, καθώς υπάρχουν και αρκετές περιπτώσεις αυθορμητισμού.

30 Εκτιμούμε ότι η κοινή λογική δεν είναι πάντα αξιόπιστη και είναι μάλιστα συχνά αμφισβητήσιμη.

31 Θεωρούμε ότι είναι καλύτερη φιλοφρόνηση «αυτός είναι ένας άνθρωπος με συναίσθημα», παρά «αυτός είναι ένας λογικός άνθρωπος».

32 Προτιμούμε συνήθως πράγματα που βρίσκονται στην αρχή του σχεδιασμού τους, παρά πράγματα που είναι παγιωμένα και αποφασισμένα.

33 Θεωρούμε σημαντικότερο για τον εαυτό μας να είμαστε αφοσιωμένοι, παρά να είμαστε λογικοί.

34 Δεν είμαστε επιρρεπείς στο να μας καταβάλλουν οι καταστάσεις και τα πράγματα, αλλά αναζητούμε διαρκώς νέες δυνατότητες

35 Πιστεύουμε ότι οι οραματιστές και οι θεωρητικοί δεν είναι επικίνδυνοι ή κάπως «ενοχλητικοί», αλλά αντιθέτως ότι είναι συναρπαστικοί άνθρωποι

36 Θεωρούμε χειρότερο να βρίσκεται κανείς σ’ ένα τέλμα, από το να «πετάει στα σύννεφα».

37 Έχουμε την τάση να είμαστε περισσότερο χαλαροί, παρά βιαστικοί.

38 Θεωρούμε τον εαυτό μας περισσότερο καλόκαρδο, παρά περισσότερο ορθολογιστή.

39 Πιστεύουμε ότι τα πραγματικά περιστατικά δεν φτάνουν και δεν περισσεύουν από μόνα τους, αλλά ότι απλά απεικονίζουν κάποιες βασικές αρχές.

40 Έχουμε την τάση να προσέχουμε, όχι τόσο την αποδιοργάνωση, όσο την ευκαιρία για τις αλλαγές.

41 Πιστεύουμε πως δεν πρέπει παντού να ζητάμε το χρήσιμο και το αναγκαίο, γιατί υπάρχουν και υπέρτερα πράγματα.

42 Στην αντίληψη μας συστήνουμε “έθνος” με βάση το ήθος-έθος και όχι αγέλη customers με βάση το custom.

43 Οι βεβαιότητες μας στηρίζονται στην υπαρξιακή πληρότητα που φέρουμε (πληρο-φορία) και όχι στον τύπο της οργάνωσης μας (in-form-ation).

44 Επειδή δεν μας φτάνουν οι ατομικές συσχετίσεις και συγκρίσεις, επιχειρούμε προσωπικές σχέσεις με τους Άλλους.

45 Η Δημιουργία μας δεν είναι ευκαιρία ματαιόδοξης αυταρέσκειας, αλλά είναι Έργο του Δήμου.

46 Τα σύμβολα μας δεν είναι αφορμή διαχωρισμών, αλλά ευκαιρία να συν-βάλλουμε, να βάλουμε μαζί, δηλαδή.

47 Η αμαρτία δεν είναι η απόκλιση από έναν κανόνα, αλλά η αστοχία απ’ την αλήθεια μας.

48 Η αλήθεια μας δεν έχει να κάνει με την καθαρότητα και τη γνησιότητα που ζητάει το λατινικό verus, verita, αλλά με ό,τι δεν «λανθάνει», δηλαδή με ό,τι δεν περνάει απαρατήρητο. Ως εκ τούτου, επίσης η αλήθεια για μας δεν έχει να κάνει με το «αντικειμενικό», «πλειοψηφικό» και «μεγαλειώδες» του “very” αλλά με το κοινωνικό γεγονός ότι όλοι έχουν την ίδια γνώμη και ο καθένας είναι έτοιμος να την επιβεβαιώσει.

49 Οι νόμοι μας δεν είναι law, δηλαδή lay,  δηλαδή υποτάσσουν, «βάζουν κάτω», αλλά ως νόμοι νέμουν, κατανέμουν και απονέμουν.

50 Δεν είμαστε άτμητα άτομα, παραμυθιασμένοι ότι μπορούμε να υπάρξουμε από μόνοι μας, αλλά πρόσωπα, δηλαδή με την όψη στραμμένη, σε αναφορά, σε σχέση, προς τον Άλλο.

51 Η Δημοκρατία μας δεν απλά res publica (δημόσιο πράγμα), αλλά κράτος-εξουσία του Δήμου.

52 Η λειτουργία μας δεν είναι function-fungi (εκτέλεση-επίδοση), προσανατολισμένη με κάθε κόστος στο τελικό αποτέλεσμα, αλλά «έργο του Λαού».

53 Ο Χρόνος, αν υπάρχει, δεν είναι μια ατέλειωτη γραμμική πρόοδος με φορά από το παρελθόν στο μέλλον, αλλά μια κύκλια κίνηση, μια αεικίνητος ταυτοκινησία.

Ο κατάλογος των ταυτοτικών χαρακτηριστικών της ελληνικότητας, προφανώς δεν είναι εξαντλητικός -και μερικά από τα παραπάνω ενδεχομένως μόλις που ψηλαφίζονται πια στα απομονωμένα χωριά της υπαίθρου ή στα υποβαθμισμένα προάστια της μητρόπολης- είναι όμως ενδεικτικός ενός τρόπου να καταλαβαίνει κανείς τα πράγματα, ενός πολιτισμού δηλαδή, στον αντίποδα, μάλιστα, της κυρίαρχης χρηματοπιστωτικής παγκοσμιοποίησης. Μένει να αναρωτηθεί ο αναγνώστης (και ο συγγραφέας προφανώς) για το βαθμό υπαγωγής του σ’ αυτό το αξιακό σύστημα, καθώς επίσης και για το εύλογο ή όχι αρνητικής φόρτισης αυτής της αντίληψης ή οποία, αν μη τι άλλο, φαίνεται εξόχως απειλητική για την κυρίαρχη κουλτούρα της καπιταλιστικής βαρβαρότητας.

* Ο Αντώνης Ανδρουλιδάκης είναι σύμβουλος Ψυχικής Υγείας – ψυχοθεραπευτής

Πηγή: e-dromos.gr



Δρόμος της Αριστεράς: Επιλογές





Διαβάστε Περισσότερα »

Η ΛΑΕ στην Πάτρα πάει θάλασσα, και προσφέρει ταινία και συζήτηση για τους πλειστηριασμούς!


Οι πολιτικές των μνημονίων, οι κατευθύνσεις και οι επιταγές της Ευρωπαϊκής Ένωσης που εξυπηρετούνται τα τελευταία χρόνια απο κάθε κυβέρνηση στην Ελλάδα, έχουν φέρει την κοινωνία σε οριακή συνθήκη. Πλέον, ακόμη και το δικαίωμα πρόσβασης στα βασικά κοινωνικά αγαθά τίθεται υπο αμφισβήτηση.

Εδώ και δύο χρόνια έχουν ξεκινήσει οι πληστειριασμοί πρώτης κατοικίας στην Ελλάδα. Χιλιάδες συμπολίτες μας πρόκειται να μείνουν στο δρόμο εξαιτίας αυτών των πολιτικών που μας έφεραν σε αυτή την κατάσταση και τώρα μας παίρνουν ακόμη και τα σπίτια. Ο ελληνικός λαός όμως έχει ήδη δείξει πως δεν θα αφήσει το δικαίωμα στη λαϊκή ιδιοκτησία να καταργηθεί τόσο εύκολα. Με την έναρξη των πληστειριασμών ξεκίνησε ένας αγώνας διαρκείας όπου λαός και νεολαία με αγωνιστικές κινητοποιήσεις κάθε Τετάρτη σε όλα τα ειρηνοδικεία όλης της χώρας και στο Ειρηνοδικείο Πατρών, μπλοκάρουν τους πληστειριασμούς αντιστεκόμενοι σε αυτούς που διαλύουν τις ζωές τους. 

Υπο την απειλή της Κυβέρνησης με τους ηλεκτρονικούς πληστειριασμούς, ο αγώνας για την υπεράσπιση του δικαιώματος στη λαϊκή κατοικία, πρέπει να διευρυνθεί, να μαζικοποιηθεί, να δυναμώσει περισσότερο έτσι ώστε κανένας συμπολίτης μας να μην μείνει στο δρόμο, να πάρει ο λαός την κατάσταση στα χέρια του. 

Η Λαϊκή Ενότητα Πάτρας διοργανώνει προβολή ταινίας και συζήτηση γύρω απο το θέμα των πληστειριασμών την Τρίτη 27/6 και ώρα 21:00 στο ΘΕΑΤΡΑΚΙ (μαρίνα) ως μια προσπάθεια να ανοιχτεί το ζήτημα των πληστηριασμών ευρύτερα στην πόλη μας. 

Βλέπουμε την ταινία 99 homes. Το «99 Σπίτια» (99 Homes - 2014), είναι ένα τραγικά επίκαιρο φιλμ, που μας ξεναγεί με ρεαλιστικό τρόπο στην απαρχή της οικονομικής κρίση των Ηνωμένων Πολιτειών. Ο πολίτης όντας πλέον απροστάτευτος και χωρίς κοινωνικό κράτος, μένει μόνος του απέναντι στις ορέξεις των τραπεζών αλλά και των διαφόρων επιτήδειων τύπων που μοιραία προσπαθούν να εκμεταλλευτούν την κατάσταση για το προσωπικό τους όφελος.

Σας καλούμε όλους, να συζήτησουμε και να προβληματιστούμε με αφορμή την ταινία και τις εμπειρίες μας απο το κίνημα κατά των πληστειριασμών στη χώρα μας. 

Τέλος, ο αγώνας συνεχίζεται, και εμείς σαν Λαϊκή Ενότητα καλούμε όλο τον πατρινό λαό να δυναμώσει τη φωνή του ενάντια στη διεξαγωγή των πληστειριασμών με τη παρουσία του κάθε Τετάρτη στις 15:30 στο Ειρηνοδικείο Πατρών. Αυτή η κυβέρνηση όπως και καμία κυβέρνηση δέσμια της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν θα μας σώσει. Μόνο οι κοινωνικές αντιστάσεις και οι αγώνες του λαού και της νεολαίας μπορούν να βάλουν τέλος σε κάθε μέτρο που διαλύει τη ζωή και την καθημερινότητα μας εως ότου ανατραπούν αυτές οι πολιτικές.

Διαβάστε Περισσότερα »

Τι μπορείτε να διαβάσετε στον Δρόμο της Αριστεράς που κυκλοφορεί

Στο Δρόμο της Αριστεράς που κυκλοφορεί Μεταξύ άλλων διαβάστε


Κεντρικό θέμα:
Χώρα και κοινωνία στα… σκουπίδια
Η κυβέρνηση καταδικάζει το λαό σε διαρκή δεσμά και φαντασιώνεται ότι αποκτά «ανεξάρτητο ρόλο» στην αποικία

Στο θέμα της εβδομάδας, διαβάστε:
«Σκοτώνεται» στα κυβερνητικά σαλόνια η διαπλοκή
Τσίπρας και Καμμένος «θυμήθηκαν» να τα βάλουν με τον Μαρινάκη
του Νίκου Ταυρή

EDITORIAL
Είναι θέμα δημοκρατίας

Ελληνικό υλικό… επανασυγκόλλησης του γαλλογερμανικού άξονα
του Γιάννη Κιμπουρόπουλου

Η φαντασίωση στην εξουσία…
Το αποικιακό καθεστώς ονειρεύεται πως αποκτά «ανεξάρτητο ρόλο»
του Ρούντι Ρινάλντι

Νέα μεγαλύτερα δεσμά για τη χώρα
Μια αποκαλυπτική αποτίμηση των αποφάσεων του Eurogroup στις 15/6
του Παύλου Δερμενάκη

Χρέος και εμπαιγμός
του Απόστολου Αποστολόπουλου

Εφτά χρόνια… διαγγέλματα
του Γιώργου Παπαϊωάννου

Πραξικόπημα: Καταλύουν την Κυπριακή Δημοκρατία στη Γενεύη
Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

Κύμα αλληλεγγύης στην Ηριάννα Β.Λ.
του Γιώργου Πατέλη

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ
Οι νεκροί γνωρίζουν τι συνέβη, αλλά όχι τι συμβαίνει αυτή τη στιγμή…
Ο ποιητής Γιώργος Κοροπούλης μιλά στον Δρόμο και τον Σταμάτη Μαυροειδή

Ο δημόσιος έλεγχος και το Υπερταμείο
του Γιώργου Θεοδωρόπουλου

Κβαντικό το μέλλον του ασφαλούς Ίντερνετ;

«Συλλογική ευθύνη» στα ΤΕΙ Κρήτης
Πρωτοφανής απόφαση καθηγητών να «κόβουν» μαθήματα λόγω μειωμένης προσέλευσης φοιτητών

Στη στήλη Παρεκκλίσεις
Το υποκείμενο της ιστορίας – Α΄: Οι έννοιες «έθνος» και «λαός»
του Φώτη Τερζάκη

Στη στήλη Χωρίς Αλπούτζα
Η πουτκός, η χράτσαςρούτσας
Γράφει ο Σωκράτης Μαντζουράνης

Στη στήλη Εν Τέλει
Ατυχές χρωμόσωμα
Στην Ηριάννα…

Στα διεθνή, μεταξύ άλλων:

Προς ένα μεγάλο θερμό επεισόδιο;
Οξύνεται η ευθεία αντιπαράθεση ΗΠΑ-Ρωσίας στη Συρία
του Σπύρου Παναγιώτου

Οι γαλλικές κάλπες δίνουν μικρή μόνο περίοδο χάριτος
Εκτεταμένη αμφισβήτηση, έως και απονομιμοποίηση του «θριάμβου» του Μακρόν
του Ερρίκου Φινάλη

«Ανθρωπιστική βοήθεια» στην Κόστα Ρίκα…
Ο στρατός των ΗΠΑ ως προπομπός των πολυεθνικών

Η ρουμανική κυβέρνηση… αυτοανετράπη
του Γιώργου Τζαφέρη

Θα πραγματοποιηθεί το δημοψήφισμα στην Καταλονία;
του Γιώργου Αναστασίου

Στις σελίδες του Πολιτισμού, μεταξύ άλλων:

Κινηματογραφώντας το απόλυτο μπλε
της Ιφιγένειας Καλαντζή

Στο Περίπτερο Ιδεών ο Στέλιος Ελληνιάδης γράφει: Ιράν: Ωραίες σαν Περσίδες (επίλογος)

Και όπως κάθε βδομάδα, διαβάστε τις σελίδες του Ηρόστρατου, δείτε τα σκίτσα των Γιάννη Αντωνόπουλου, Βαγγέλη Παπαβασιλείου, Παναγιώτη Μητσομπόνου και το ξεχωριστό κάθε φορά social design του Δημήτρη Θ. Αρβανίτη

Εφημερίδα Δρόμος

Αναζητήστε την κάθε Σάββατο και μέχρι την Τρίτη στα περίπτερα


Πηγή: e-dromos.gr



Δρόμος της Αριστεράς: Επιλογές




Διαβάστε Περισσότερα »

Αρχειοθήκη ιστολογίου